**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**王**洪**磊**轻**笑**道**：**“**你**其**实**最**该**恨**的**，**是**你**自**己**。

**”

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**叶**凌**猛**地**转**过**头**来**，**因**为**三**天**没**怎**么**休**息**的**原**因**，**她**的**眼**睛**很**红**，**脸**色**苍**白**，**脸**颊**瘦**削**，**整**个**人**看**起**来**十**分**阴**郁**。

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**王**洪**磊**却**在**心**中**赞**了**一**声**，**王**舒**云**当**年**就**是**王**家**出**了**名**的**美**人**，**没**想**到**她**女**儿**更**美**，**即**便**是**现**在**这**样**，**也**是**美**得**惊**人**。

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**“**你**看**，**你**自**己**也**知**道**，**你**之**所**以**现**在**这**么**难**过**，**不**就**是**因**为**痛**恨**自**己**吗**？

**”

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**“**痛**恨**自**己**弱**小**，**痛**恨**自**己**无**能**，**痛**恨**你**让**你**在**意**的**人**一**个**一**个**离**开**你**。

**”

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**&

**n**b**s**p**;

**“**恨**别**人**不**可**怕**，**恨**自**己**才**最**痛**苦**。

**”

**&1t;

**b**r** **/**>

**&1t;

**b**r** **/**>

**&

**n**b**s**p**;

**&